Wat ik zeggen wou TC 14 maart


Gepubliceerd op: 15 mrt 2017

Ingezonden reactie op een artikel over natuur en landbouw in de Texelse Courant

Spanningsveld landbouw en natuur ?

 

Het stuk op pagina 3 in de TC van 10 maart 2017 vraagt om een reactie vanuit de natuurbescherming.

Allereerst: praten over spanningsveld landbouw en natuur met de provincie: waarom waren daar geen natuurbeschermers en/of terreinbeheerders bij?

Er is zeker een spanningsveld tussen landbouw en natuur maar hierbij is het werkelijke probleem dat de landbouw steeds verder industrialiseert en daarmee mijlenver van de natuur af is komen te staan. Het grootste deel van het landbouwgebied heeft helaas helemaal niets meer met natuur te maken.

Heeft de hoeveelheid natuur op Texel z’n maximum bereikt?  Vroeger was het hele eiland, ook het agrarisch gebied, rijk aan natuur. Nu is de natuur met zijn gevarieerde vegetaties en vogelleven teruggedrongen tot de natuurgebieden. De weidevogels zijn praktisch verdwenen; de enige vogels die het nog goed doen op het boerenland zijn de ganzen: maar ook die moeten dood, of op z’n minst verjaagd van de landbouw. Er is op Texel, evenals elders in Nederland, dus veel minder natuur gekomen. Je kunt met alle projecten die nu lopen daarom hooguit spreken van een minimale poging tot herstel van wat verloren is gegaan  de afgelopen eeuw.

De landbouw heeft last van de natuur? Het is eerder andersom: de natuur heeft veel last van de landbouw: ontwatering, inwaaien van mest en bestrijdingsmiddelen. de gif- en ammoniakdeken waaronder we allemaal bivakkeren zijn zaken die de natuur verarmen en onze gezondheid aantasten.

Ons eiland verdient z’n geld voor een belangrijk deel met het toerisme. De meeste toeristen komen voor de natuur en het oorspronkelijke landschap en niet voor monotone akkers of weilanden of de nieuwe boerenschuren die het agrarische landschap in toenemende mate zijn gaan domineren.

Toppunt van de omgekeerde wereld: onder druk van de landbouw heeft Staatsbosbeheer Zeeburg, het opvanggebied voor Rotganzen verkocht en daarmee teruggeven aan de landbouw. En nu klaagt de LTO dat ze een Rotganzenprobleem gaan voorzien omdat Zeeburg niet meer tot nut voor de ganzen beheerd wordt.

Meer ruimte voor de natuur en een schonere en natuurvriendelijkere landbouw is de enige weg die op den duur voorkomt dat we onze planeet totaal uitwonen. Wij zouden willen zeggen: te beginnen op Texel waar de natuur nota bene de belangrijkste bron van inkomsten is.

Vogelwerkgroep Texel